Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Στην δίνη του χρόνου ξανά...

H αυτοβιογραφική μνήμη , που είναι ο τρόπος που οι άνθρωποι θυμούνται τα γεγονότα της ζωής τους που τους αφορούν προσωπικά , έχει μια επιλεκτική διαδικασία να μειώνει την σημασία των δυσάρεστων γεγονότων που μας συνέβησαν και να βοηθά τις αναμνήσεις των ευχάριστων γεγονότων αλλοιώνοντας τις αναμνήσεις μας .Ετσι η ζωή μας φαίνεται πιο ευχάριστη . Ότι ανάμνηση έχουμε από τις παλιές μας σχέσεις ,από τους παιδικούς μας φίλους,ανθρώπους που συναναστράφηκαμε, αλλοιώνονται και εξωραΐζονται με αποτέλεσμα να μην θυμόμαστε πόσο αρχίδια ήταν ορισμένοι και πόσο σκάρτα μας είχαν φερθεί. Ο Ξέρξης επειδή του είχε γαμηθεί η νιότη του από την ήττα του πατέρα του στον Μαραθώνα είχε βάλει ένα δούλο να του το θυμίζει για δέκα ολόκληρα χρόνια για να μην του τη φέρει η μνήμη του .Εγώ δεν έχω δούλους να μου τα θυμίζουν ,επίσης αυτή η διαδικασία της μνήμης μου είναι πολύ έντονη ,με αποτέλεσμα να νομίζω ότι έχω περάσει γαμώ τις ζωές.Καμιά κακία για κανένα . Χθες μιλούσα με έναν παιδικό μου φίλο και όποιον θυμόμουν από τα παλιά ήταν ο καλύτερος άνθρωπος.Όλες οι καταστάσεις τέλειες .
Λοιπόν το μόνο που έχω να κάνω είναι να περιμένω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου